Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

Dirk Van den Bergh – Ik zie de bui al hangen

Een zomeravondduik die voor herhaling vatbaar is! Dirk Van den Bergh stapt bij Stavenisse in het water op zoek naar mooie filmbeelden. 

Vanavond de 6e zomeravondduik georganiseerd door Lia van der Laan bij Stavenisse Veerweg. In het algemeen weerbericht zijn onweersbuien voorspeld, dus ik volg het argwanend op. Op Ventusky zie ik inderdaad een onweerszone die over Tholen, langs Bergen op Zoom, richting binnenland gaat trekken. Stavenisse ligt echter op de rand er van en zonder bliksemschichten. Dus: rijden maar!

Inderdaad een heel donkere lucht en een zware regenbui onderweg, maar bij Stavenisse is het nog droog. Vlug optuigen! Ik had me beter eerst omgekleed, want het begint nu ook hier te regenen … Mijn buddy voor vanavond is Ronald Faber. Voel ik nu een beetje zenuwen? Hij is tenslotte Nederlands kampioen onderwatervideografie en neemt in september deel aan het wereldkampioenschap op Tenerife … We spreken af om niet diep te gaan, max 8 meter en eerst naar links tegen de stroom in uit te zwemmen. Om 19.10 uur gaan we onder: perfect, want de HW kentering is om 19.40 uur. Op deze duikstek kan echter, mits ervaring met stromingsduiken, ook buiten de kentering gedoken worden.

De algenbloei is er nog steeds en de eerste meters leveren we een gevecht met het Japans bessenwier dat zich als een monster met vangarmen rond onze camera’s wikkelt. Ronald heeft, net als ik, veel licht op zijn camera staan en dat helpt om mekaar terug te vinden in die wirwar. Terwijl ik wat zeesterren aan het filmen ben (om toch iets op beeld te hebben), zie ik in mijn linkerooghoek een Grote zeenaald. Die kunnen tot 50 cm lang worden.

Dirk-Van-den-Bergh_20190509_Grote-zeenaald-81361

Terwijl Ronald ze filmt heb ik een zwangere Ruthensparr’s grondel in beeld. Of is dit nu de blonde grondel? Of is dit een andere benaming voor hetzelfde visje? Ik zoek het op en het is hetzelfde visje, meer nog: voor stichting Anemoon is het de tweevlekgrondel … Gelukkig hebben ze alle drie dezelfde Latijnse benaming: Gobiusculus flavescens …

Even verder ziet Ronald een mooie roze zeedonderpad, maar die is ribbedebie vóór mijn camera aanslaat … Nee, ’t is niet waar hé. De camera blokkeert weer. Gelukkig blijft mijn andere camera het deze keer wél doen, want even verder vindt hij een Galatheakreeft. Ook hier weer een tweede benaming: oprolkreeft, dit omdat de laatste paar geledingen omgeslagen onder het lichaam zitten. Het is een schichtig dier en zit meestal verscholen tussen spleten of in holletjes, vandaar dat ze minder waargenomen wordt. Deze blijft rustig zitten, misschien om de tweede die in een spleet er naast zit te beschermen?

Dirk-Van-den-Bergh_20190509_Galatheakreeft-81361

Ronald vindt nog een tweede zeedonderpad, maar die verstopt zich ook snel. Ik krijg het écht koud. Dedju! Ik heb mijn verwarmingsvest weer niet aangezet en de watertemperatuur is terug onder de 12° gezakt. Zo … dat voelt al beter aan!
Na 44 minuten zit ik op 100 bar en keren we terug. Net voor we aan de wierzone komen zie ik een joekel van een millennium wratslak zitten. Hier blijven we nog een tijdje bijhangen.

Dirk-Van-den-Bergh_20190509_millennium-wratslak-81361

Zij heeft haar benaming te danken omdat ze voor het eerst werd waargenomen in de Nederlandse wateren rond de millenniumwissel. Ze kan 12 cm groot worden en de rug is bedekt met knobbeltjes van verschillende grootte, vandaar de benaming “wrat”slak. De lichtere knobbels, met een ster vorm er rond, zijn de zuurklieren. Op de rug heeft ze een grote kieuwkrans.

We ontwijken een tweede gevecht met het Japans bessenwier en zwemmen eroverheen naar de oppervlakte. Van een gelukte navigatie gesproken: we komen na 60 minuten boven aan het vertrekpunt! Het regent nog steeds … Na het omkleden houdt het op, zodat we nog even kunnen napraten. Ondanks het slechte zicht en het slechte weer loonde het toch weer de moeite om tot hier te komen. Leuke duik Ronald, zeker voor herhaling vatbaar!

Dit bericht delen

Avatar
Dirk Van den Bergh

Ik duik sinds 2014 en ben ondertussen 4* - Master Scuba Duiker en behaalde het brevet van Self Sufficient Diver. Master voel ik me echter helemaal niet: elke duik is een nieuwe belevenis én leerschool! Laat ons het maar houden op duiker met voldoende ervaring ... Van in het begin nam ik de videocamera mee onder water en van elke duik maak ik een kort filmpje (en reportage), om dan op het einde van het seizoen een compilatiefilm te maken met de mooiste beelden. Ik kan elke dag duiken, dus als er iemand eens een buddy nodig heeft, laat maar weten!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *