Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

Dirk Van den Bergh – Ik tel wel 6 pijlinktvissen

Zelfs na alle duiken die Dirk Van den Bergh heeft gemaakt, is dit toch een ervaring die veel indruk maakt.

Sneeuw in de Ardennen, korrelhagel met een donderslag, windkracht 5 met stoten tot 8, een Arctische stroming … het lijkt wel een winterweerbericht! De ski’s hangen klaar, maar ik ga niet skiën … ik ga duiken! Mirjam van der Sanden heeft me uitgenodigd voor haar verjaardagsduik en ze wil niet weten van canselen: je wordt maar één keer 50!

Deze duik staat echt wel in het teken van de 5: het is de 5e maand, windkracht 5, bij Mirjam komt er een 5 voor en het is mijn 555e duik! Dus op naar de Bergse Diepsluis.

Terwijl ik er naartoe rij geniet ik van de prachtige wolkenformaties, de zwiepende wieken van de windmolens en de surfers bij de Oesterdam. De parking bij de BD is zo goed als leeg, maar die blijkt, ondanks het weer, deze morgen helemaal vol gestaan te hebben.

Bas en Mirjam hebben hun duikmobiel strategisch opgesteld mét voortent. Smak, smak, smak, Happy Birthday! Ik ben ruim op tijd, maar blijk de laatste te zijn: het feestje is al volop aan de gang met koffie en taartjes.

Iedereen heeft een buddy, behalve … Maar dat geeft me het privilege om met de jarige en Bas samen te duiken. We horen dat het zicht niet zo bijster is en spreken af dat we gewoon de duik afmaken indien we mekaar kwijt geraken. Om 14.30 uur liggen we er in.

Er zweven veel oorkwallen en die hebben bijna allemaal bezoek van het parasitair vlokreeftje, de kwalvlo (Hyperia galba). We blijven er een tijdje bij hangen en Bas maakt er schitterende foto’s van:

Dirk-Van-den-Bergh_20190504_kwalvlo-81220

Thuis zoek ik er wat meer info over op: het dier heeft een voorkeur voor de zeepaddestoel, maar is ook tevreden met andere kwallen als gastheer. Ze leven van de restanten van het voedsel van de kwal én van de geslachtscellen, waardoor ze een bedreiging vormen. De voortplanting is geslachtelijk en de mannetjes hebben lange antennes, de vrouwtjes korte. Ze hebben grote groene facetogen. Zeevogels lusten ze maar al te graag en pikken ze uit de kwal wanneer die op het strand aanspoelt.

Dirk-Van-den-Bergh_20190504_kwalvlo-close-up-81220

Terwijl Bas zijn tijd neemt voor de foto’s kijk ik verder rond. Er zitten veel paardenanemonen en nadat ik een platvisje heb gevolgd weigert mijn camera dienst. Over op de tweede camera, maar ook die doet het niet … Oeps, dat wordt een duik zonder filmen …

Bas doet teken om uit te zwemmen. Even verder hou ik hem tegen, want Mirjam is uit beeld verdwenen. Ik ga aan de oppervlakte zien … geen Mirjam. We wachten nog even, maar Bas doet teken dat we weg zijn. Even verder stop! Bas heeft een zeedahlia ontdekt.

Dirk-Van-den-Bergh_20190504_zeedahlia-81220

Nadat ze op de foto staat gaan we beiden nog even aan de oppervlakte kijken. Geen Mirjam. Blijkt achteraf dat ze een steenslijmvisje had gezien, daar was blijven hangen en ons zo kwijt gespeeld was. Bas maakt er geen probleem van: het was afgesproken om verder te duiken. We gaan terug onder een Bas doet teken dat we gaan zwemmen. Ja en dat heb ik geweten! Gelukkig heb ik juist andere vinnen gekocht die wat stijver zijn, waardoor ik hem kan volgen. Na 8 minuten zwemmen ben ik maar wat blij dat hij even halt houdt bij de eerste sepiastokken die we tegenkomen. Ik kan geen teken bedenken om hem duidelijk te maken dat hij wel met een gepensioneerde op schok is hé! Hopla, daar gaan we weer …

Vier minuten later heeft hij zijn doel bereikt: het sepiarek waar de pijlinktviseieren aan hangen. We gaan voorzichtig op een afstand op de bodem zitten, zonder stof te maken. Oef, ik kan wat op adem komen! Bas doet teken dat hij iets gezien heeft. Ik zie niets … Even later zie ik aan mijn rechterkant twee pijlinktvissen. Ik doe teken. Ze zijn echter snel terug verdwenen. Ik volgde bij Bas al twee keer het inktvissen biologieweekend en weet wat me te doen staat: lichten uit, niet meer bewegen en wachten, wachten, wachten. Ik krijg het koud: het water is nog steeds maar 12°. Piep, piep, piep zegt mijn computer. Ik doe teken aan Bas dat ik op 100 bar zit. OK teken terug, dus ik ben gerustgesteld. Wachten, wachten, wachten. En dan … wat een schouwspel! Een groot mannetje komt vlak naast me hangen, nieuwsgierig kijkend met die lieve oogjes. Ik durf niet te bewegen en trek voorzichtig aan Bas zijn flitslamp. Er verschijnt er nog één en nog één en nog één en nog één en nog één !!! Ik tel er 6, Bas heeft er maar 5 geteld, maar ze hangen allemaal langs mijn kant en ik zit een beetje in de weg voor de foto’s, maar me verplaatsen durf ik niet! Bas brengt heel voorzichtig zijn camera in de aanslag. Yes! Hij heeft ze. Hij neemt bewust maar één foto, zodat we langer van het schouwspel kunnen genieten. Wow, wow, wow!

Dirk-Van-den-Bergh_20190504_pijlinktvissen-81220

Dit is het mooiste moment dat ik in de Oosterschelde meegemaakt heb en dit na 555 duiken! Wat een beloning! Doordat ik niet meer kon filmen heb ik nu ten volle kunnen genieten van het schouwspel. Dit beeld blijft voor altijd op mijn netvlies gebrand! Bedankt Bas voor deze unieke beleving!

De pijlinktvissen verdwijnen weer. Ik heb nog 90 bar over en Bas doet teken dat we teruggaan. We worden nog even uitgewuifd door twee pijlinktvissen! Geweldig! We passeren langs de nieuwe sepiarekken, maar die zijn nog volledig kaal. Na 68 minuten zijn we terug bij de trap en … ik heb nog 50 bar over: nóg een 5!

De andere buddyparen hebben uiteraard ook gezocht, maar niet gevonden … Het gezellige feestje maakt echter veel goed. Daar was het tenslotte om te doen! Wij genieten natuurlijk nog net iéts meer. Bedankt Mirjam en uiteraard Bas!

Dirk-Van-den-Bergh_20190504_jarige-Mirjam-81220

Nog even een toevoeging: tot hiertoe werd geprobeerd de locatie waar de pijlinktvissen gezien werden geheim te houden, maar ondertussen weet zowat elke duiker waar ergens “in de Oosterschelde” dit was, vandaar ook geen geheimdoenerij meer, ook niet vanwege Bas. Ik ben dan ook blij dat ik deze reportage kon maken. Ik wens diegenen die op zoek gaan veel succes, want de Bergse Diepsluis heeft een groot zoekoppervlak en bovendien is de algenbloei nog niet voorbij!

Onderstaande video zoals steeds bekijken in HD1080p voor de beste kwaliteit.

Dit bericht delen

Dirk Van den Bergh

Ik duik sinds 2014 en ben ondertussen 4* - Master Scuba Duiker en behaalde het brevet van Self Sufficient Diver. Master voel ik me echter helemaal niet: elke duik is een nieuwe belevenis én leerschool! Laat ons het maar houden op duiker met voldoende ervaring ... Van in het begin nam ik de videocamera mee onder water en van elke duik maak ik een kort filmpje (en reportage), om dan op het einde van het seizoen een compilatiefilm te maken met de mooiste beelden. Ik kan elke dag duiken, dus als er iemand eens een buddy nodig heeft, laat maar weten!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *

Wanneer je de site blijft gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

We zijn wettelijk verplicht om je te informeren en je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Op DuikeninBeeld gebruiken we functionele cookies. Deze cookies zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website. Daarnaast gebruiken we analytics cookies. Via Google Analytics worden geanonimiseerd gegevens over het gebruikersgedrag verzameld. Zo kunnen wij zien hoe bezoekers zoals jij de website gebruiken, en kunnen wij op basis daarvan de website verbeteren.

Sluiten