Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

René Weterings – Met geopende ogen…

Datum 23-9-2015, 20.00u
Locatie Zoetersbout

De duiken waarvan je kan zeggen «dit is waar wij van houden, wij zijn blij» zijn toch de betere duiken. René deelt zijn verhaal in dit Duikreport.

Duik 640
Het is weer woensdag en dat betekent een avondduik in Zeeland. Van Goof verneem ik dat Cornelis ook mee wil, dus het wordt ongetwijfeld weer gezellig onderweg, er is altijd van alles te bespreken…!

OLYMPUS DIGITAL CAMERAHet plan is om weer naar Zoetersbout te gaan, de zichtberichten zijn goed en het weer is top. Wind staat er nauwelijks en het is doodtij. Beter kan bijna niet, dus we hebben goede hoop op goed zicht.
De parkeerplaats is nu verlaten, in tegenstelling tot de drukte die ik zaterdag aantrof. Dit is waar wij van houden, dus wij zijn blij.
Ik ga met Cornelis even boven aan de dijk kijken. Net als afgelopen zaterdag is het opkomend water en dus kunnen we goed te water via de trap. We kleden ons snel om en spreken af om maximaal anderhalf uur te duiken. Altijd handig zulke afspraken, dan weet je in ieder geval waar je aan toe bent. We stappen het water in en gaan ieder een eigen weg op. Ik besluit om weer linksaf te gaan en nog een poging te doen om een jonge sepia te spotten. Wat een geluk, ik tref na een paar meter al een mooie sepia aan die best op de foto wil.

De sepia graaft zich in het zand en ik probeer een zo laag mogelijk standpunt aan te nemen, dat lukt niet meteen omdat er dan een oester tussen ligt. Ik neem genoegen met een wat minder ideaal standpunt en zie de sepia wegschieten. Met mijn duiklamp zoek ik het diertje weer op en doe nog een poging om een sprekende foto te maken. Ik zie het resultaat op de display en mis iets…als ik nog eens goed kijk, zie ik het. De ogen zijn gesloten, iets wat ik eigenlijk altijd zie op foto’s van sepia’s en dat is eigenlijk hartstikke zonde.
Ik schakel van automatische focus over op manuele focus en probeer met het resterende daglicht een goede compositie te krijgen. Het mooiste is natuurlijk om het diertje bijna van voren te fotograferen, dus ik moet mezelf heel stilletjes in de goede positie wurmen. Dat lukt en ik zie twee mooie oogjes, met gitzwarte oogjes. Yes…gelukt! Het is tijd om dit diertje met rust te laten, dus ik duik verder richting het oosten. Als ik op mijn duikcomputer kijk, zie ik dat er ondertussen al meer dan vijfendertig minuten verstreken zijn bij dat sepia’tje!

Stroming is er niet en ik zoek op mijn gemak naar mooie dingen. Ik zie wat grondeltjes, koornaarvissen en nog een verdwaalde zeenaald. In het zand wandelen wat heremietkreeftjes rond en natuurlijk kan ik het niet laten om wat foto’s te nemen. Het wordt niets bijzonders, dus ik duik verder. Er zijn al wat kreeften op jacht en ik zie er om de paar meter wel één lopen. De dijkwand hier heeft genoeg holletjes voor de kreeft om te schuilen en ik zie in één van deze holletjes nog net een schim. Wellicht toch een vorskwab? Ik weet het niet…

Na bijna een uur draai ik om en daal ik nog even wat verder af richting de tien meter. Mijn oog valt in eens op een prachtige licht gekleurde gewone zwemkrab. Deze krabben zijn toch een stuk mooier dan de gewone strandkrab en het diertje blijft mooi zitten. Ik maak wat portretopnames en krijg de frisse kleur er mooi op.

Niet veel verder zie ik wat kleine slibanemoontjes in het zand. Ik probeer ze goed te belichten met de snoot. Dat lukt aardig en tevreden besluit ik langzaamaan weer naar boven te gaan. Ondertussen zit ik op zo’n twaalf meter, dus het is mooi geweest. Ik zie in de verte wat flitslicht en weet dat ik weer dicht bij de instap ben. Ik laat me rustig aan naar boven drijven en stop nog even bij een mooie grondel, die rustig blijft liggen. Mijn lucht is ver op, dus ik ga het water uit. Mijn duikcomputer geeft aan dat ik bijna anderhalf uur in het water heb gelegen. Als ik op de trap sta, zie ik nog op één plaats flitsen. Dat moet Goof wel zijn, die is meestal het langst in het water. Boven op de dijk blijkt dat ook, want Cornelis staat al bij de auto en heeft zijn spullen al zover mogelijk opgeruimd. Een paar minuten later komt ook Goof aan, ruimen we de spullen op in de auto en gaan we nog even de flessen afvullen. We zijn allemaal tevreden over de duik, we hebben weer genoten!

Max. diepte 12,5m, temp. 16 gr.C., zicht 2-4m, duiktijd 85 min.

Dit bericht delen

René Weterings

Vader van een dochter en zoon, getrouwd met Cindy en woont in Geertruidenberg. Fanatiek duiker en onderwaterfotograaf sinds 2005. Fotografeert met een Olympus OM-D systeemcamera. Schrijft regelmatig duikreports en artikelen voor DuikeninBeeld en artikelen voor Onderwatersport magazine. Passies zijn het gezin, duiken, fotograferen, snorkelen en het schrijven over alles wat hier mee te maken heeft!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *