Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

René Weterings – Zeedonderpadden en hun nestjes

Duikreporter René Weterings duikt onder bij zijn favoriete winterstek en gaat op zoek naar nestjes van de zeedonderpad tussen de reefballs. 

De winter duurt lang en is tot op heden maar een grauwe bedoeling geweest. We hebben een paar weken niet gedoken, maar vanavond gaan Goof en ik weer op pad. Wederom naar onze “winterstek”, Dreischor.

Het zonnetje heeft zich de laatste weken amper laten zien en de wind des te meer. Het kan met recht het stormseizoen genoemd worden. Berichten van andere duikers zijn ook niet echt motiverend voor mij, maar toch heb ik er vanavond weer zin in. De wind is gaan liggen en we nemen de gok om bij de reefballs van Dreischor de eerste duik van 2018 te maken. In de auto praten we uitgebreid bij, want het is weer even geleden dat we elkaar spraken.

Rene-Weterings_20180110_793_Zeedonderpad_nestje_049-61074

We zijn blij dat het vanavond in ieder geval droog is en dat er ook nagenoeg geen wind staat. Als we in het pikkedonker op de verlaten parkeerplaats van Dreischor aankomen, besluit ik om eerst even een kijkje bij het water te nemen. Goof gelooft het wel, maar toch wil ik eerst even zien hoe het er uit ziet voordat ik mezelf in mijn droogpak hijs. Gelukkig ziet het water er best aardig uit, misschien een beetje melkachtig maar daar kunnen we wel mee leven.

De zeedonderpadjes zijn weer actief, maar berichten over veel nestjes lezen we niet. Dus gaan we ook maar op zoek naar het ene nestje waar we al meer foto’s van voorbij zagen komen, het blijft een mooi tafereel zo’n nestje met zeedonderpad. Ik heb mezelf lekker dik aangekleed en heb mezelf ook weer mentaal voorbereid op het koude water. Ik ga uit van een graad of vijf of zes vanavond. Goof sluit al zijn verwarmde onderkleding aan en ik kijk enigszins jaloers naar al dat comfort. Samen lopen we naar de steiger en laten ons rustig in het water zakken.

Rene-Weterings_20180110_793_Zeedonderpad_nestje_055-61074

Zoals verwacht is het zicht wat melkachtig, maar het valt me helemaal niet tegen. Lekker, dat duikt fijn en zo kunnen we prima op zoek naar nestjes van zeedonderpadjes. Ik ga in oostelijke richting en bekijk elke reefball die ik tegenkom op mijn gemak en zorg dat ik geen plekjes oversla. Helaas vind ik niets als ik bij de laatste reefball aangekomen ben. Ik draai om en ga naar het westen om de rest van de reefballs te inspecteren. Misschien heeft Goof al wel iets gevonden, dat zou mooi zijn. Als ik weer ter hoogte van de steiger ben zie ik in een vrij grote reefball het bewuste nestje. Origineel is het niet, maar ik vind het zelf toch ook wel leuk om zo’n nestje te fotograferen.

Op mijn gemak neem ik mijn positie in en bekijk ik eerst op mijn gemak het rode nestje, wat overigens nog maar half zo groot is als ik op de foto’s zag. Zonde, maar ik ga er vanuit dat dit een natuurlijke oorzaak heeft. Vader zeedonderpad houdt dapper de wacht en lijkt zich van mij totaal niets aan te trekken. Omdat het nestje aan de binnenkant van de reefball zit is het erg lastig om er goed bij te komen. Met wat kunst en vliegwerk en een hoop geduld krijg ik voldoende van het nestje in beeld en zie ik nog net de borstvin van het zeedonderpadje. Leuk, tevreden verlaat ik de reefball om Goof te gaan zoeken. Dan kan ik hem dit nestje ook even laten zien.

Rene-Weterings_20180110_793_Zeedonderpad_033-61074

Goof zie ik bij een andere reefball liggen en ik besluip hem van achteren, zodat ik kan gadeslaan wat hij aan het fotograferen is. Ik zie al snel dat het om een nestje witte eitjes gaat, dus van de groene zeedonderpad. De bewaker van het nest is er ook, wat grappig. Nadat Goof wat foto’s genomen heeft, laat ik Goof een foto zien van het andere nestje zodat hij snapt dat we zo gaan kijken. Maar eerst maak ik ook wat foto’s van dit witte nestjes. Leuke vondst van Goof!

Samen duiken we daarna richting het rode nestje en laat ik Goof de bewuste plek zien en laat ik hem zijn gang gaan. Ik besluit dat het voor mij al weer bijna genoeg geweest is. Ik ga wat ondieper kijken om van daaruit de duik te beëindigen. Een zeenaaldje kijkt me nog wat beduusd aan en ik zie een mooi driedoornig stekelbaarsje wegschieten. De groene wierslakjes zijn hier ook veelvuldig aanwezig, maar mijn koude handen zorgen er voor dat ik geen zin meer heb in precisie werk. Een bruin plooislakje zit er echter zo goed voor dat ik toch nog even een paar foto’s probeer te maken, maar het wil niet echt lukken. Na bijna een uur sta ik weer op de steiger na dit prima winterduikje.

Als de duiken niet slechter worden dan dit in 2018, dan teken ik daar voor. Dat er nog maar veel mooie duiken mogen volgen!

Max. diepte 9m, temp. 5gr.C., zicht 2-4m, duiktijd 56min.
Duik 793 (Dreischor Reefballs, woensdag 10-1-2018, 20.00u)

Dit bericht delen

René Weterings

Vader van een dochter en zoon, getrouwd met Cindy en woont in Geertruidenberg. Duiker en onderwaterfotograaf sinds 2005. Fotografeert met een Olympus OM-D systeemcamera. Schrijft regelmatig duikreports en artikelen voor DuikeninBeeld en artikelen voor Onderwatersport magazine. Passies zijn het gezin, duiken, fotograferen, snorkelen en het schrijven over alles wat hier mee te maken heeft!

4 reacties

  1. Leuk René. Ik dacht al even dat er geen doorduikers meer waren deze winter (grapje). Merk je al iets van flora- en of faunatoename (hoe moeilijk ook tijdens de winter) van de Flakkeesse spuisluis in de Bruinisse dam?

    REAGEREN
    • Dank je Berthold. Ja hoor, er wordt nog wel doorgedoken in de winter. Maar ik ben wel selectiever geworden in de afgelopen jaren. Ik ben geen expert op het gebied van biologie. Ik zie dus zelf ook nog geen verbetering. Maar dat zegt niet veel. 😉

      REAGEREN
  2. Je doet me zo maar weer zin krijgen om op ontdekkingstocht te gaan René! Vorig seizoen was mijn eerste buitenduik met Bas van der Sanden pas op 21/2 … watertemperatuur 4°C en eerste test van mijn Thermalution vest met 7 mm natpak enkel … 46 minuten zo goed als stil gelegen toen (Bas foto’s nemen en ik filmen) … dus het zou zo maar weer kunnen … Maar, nu toch maar eerst naar de echte winterkou en gaan skiën volgende week! Dan ben ik wat geacclimatiseerd om me na het duiken om te kleden!

    REAGEREN
    • Leuk om te lezen dat in jouw zin om te duiken heb gestimuleerd. 😉
      Duiken in een natpak is iets waar ik niet aan wil denken en dus ook nooit meer zal doen in de winter…haha. Zeker niet in een enkel 7mm, snap niet hoe je dat volhoudt…brrr.
      Veel plezier op skivakantie! We zien jouw filmpjes van het duiken graag weer verschijnen!

      REAGEREN

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *