Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

Carla van Westing – Long time no dive

Da’s lang geleden. Duiken. Hoe gaat het ook alweer??

Ik ben met mijn schatje ruim drie weken op vakantie geweest naar de USA. Hij speelt met een vriend in een blues bandje en ze wilden weleens zien waar dat vandaan komt. Zijn vriends vrouw en ik wilden gerust mee, maar dan ook wel een paar dagen New York.
Nou, ik heb een top vakantie gehad. En ik moet tot mijn schaamte toegeven, dat ik het duiken niet eens gemist heb. We hadden zoveel te doen, er was zoveel te zien. Echt geweldig.

Maar nu ben ik terug en heb tijd. Dus ja, wat doe je dan als je hoort dat een paar kennissen gaan duiken? Dan ga je mee!
Een heerlijk rustige donderdagmiddag bij de Zeelandbrug, wat een genot.
We komen onmiddellijk bekenden tegen, echt gezellig. Kletsen, snoeven, ontkennen, yess, zo ben ik er weer helemaal middenin. Na het kletsen kleden we ons om en we kunnen op ons gemak het water in. We zijn met z’n drieën en het zicht is goed genoeg om elkaar niet kwijt te raken. Heerlijk scharrelen. We zien een overvloed aan Janolus hyalinus (wrattig tipje), zitten echt overal. Ook ieniemini Polycera quadrilineata (harlekijnslakje), Goniodoris castanea (bruine plooislak) en Thecacera pennigera (gestippeld mosdierslakje).


Als we heerlijk liggen te snuffelen komt er een buddypaar met buddylijn voor ons langs en ik denk nog, straks ziet onze derde buddy die 2 lampen voor de onze aan….en ja hoor, hij zwemt braaf met hun mee in plaats van met ons. Maar ja, geen man over boord. Onze afspraak is sowieso dat als we elkaar kwijtraken we onze duik afmaken en elkaar weer op de kant zien.


We maken een enorm leuke duik naast de slakjes ook pitvissen, wulken, een dahliaatje, nog een sepiaatje en als kers op de taart op het einde van de duik een adderzeenaald van wel 25-30 cm. Een prachtexemplaar. Ik lig de hele duik te klungelen met mijn camera, die staat nog op boven water in andere temperaturen fotograferen. Stom natuurlijk, maar ach, zo ben ik nou eenmaal, beetje slordig in die dingen. Ik blijf draaien aan de knopjes en krijg daardoor wel een prachtige ingezoemde detailfoto van een J. hyalinus. Je ziet met het blote oog niet dat de cerata er zo uitzien. En van eentje die aan het eitjes leggen is, zag ik ook pas op de foto.

Zo ik ben er weer helemaal hoor. Ook nog een leuke afterduik en volkomen herboren terug naar huis. Dat kan ik wel eens vaker doen, zo doordeweeks een duikje maken de komende weken.

171102-cvw-01-57505

171102-cvw-02-57505

171102-cvw-04-57505

Dit bericht delen

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *