Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

René Weterings – Bommenede in stilte

Af en toe ergens anders duiken, dat is wat Duikreporter René Weterings graag doet, dit keer duikt hij onder bij Bommenede in alle stilte.

Verandering van spijs doet eten…zegt men. Daarom kiezen Goof en ik eens een andere duikstek, eens zien of dit wat inspiratie op kan doen. De Oosterschelde valt voor ons af deze avond, dus kiezen we voor duikstek Bommenede.

Ik voel me vanavond een beetje moe, echt veel zin heb ik niet moet ik toegeven. Maar misschien komt dat onderweg nog. We rijden naar Zeeland, de route heb ik maar even in mijn navigatie gezet, want ik weet niet hoe ik er moet komen zo uit mijn hoofd. Het is een mooie avond, windstil en droog. De zon laat zich nog af en toe zien door het wolkendek, prima weer om te duiken dus. Als we de parkeerplaats oprijden zien we een prachtig glad oppervlak van het Grevelingenmeer. Ik parkeer de auto met zijn kont tussen twee paaltjes, zodat we op het gras kunnen staan in plaats van op de losse steentjes. Het gras is zompig en ligt vol met ganzenpoep, dus we moeten even uitkijken waar we onze spullen leggen.

RENE_WETERINGS_20180828_844_Bommenede_004_LOGO-70590

Het is muisstil, alleen een paar meeuwen laten wat van zich horen. Er is ook geen scheepvaart te zien, in de verte staan alle windmolens van de Philipsdam stil. We genieten even van het uitzicht en de rust. Ik merk aan mezelf dat ik laag in energie zit en mezelf echt in mijn duikuitrusting moet hijsen. Gelukkig ziet het water er vanaf de kant wel erg helder uit, dus dat stemt mij wat positiever en motiveert me weer een beetje. Niet veel later zijn we er klaar voor en wandelen we het water in. Het lekkere van deze duikstek is dat je zo het water in loopt, je hoeft eens niet die hoge dijk over. Dat is al heel wat waard! Het is wel een eindje lopen in het water voordat het wat dieper dan een meter wordt. Als we voldoende diep in het water staan, trekken we onze vinnen aan en zakken we het heldere water in.

Wat een zicht zeg, de laatste zonnestraaltjes laten zich ook nog even zien. Mooi hoor, dat siert het onderwaterlandschap nog meer, want dat is hier in het ondiepe erg kleurrijk en mooi begroeid. Met het zicht van meerdere meters waan ik mezelf heel even in een tropische oord. Maar al snel is de zon weg en heb ik toch mijn duiklamp nodig om wat meer te kunnen zien van het leven dat er rond kruipt. Ik speur de oesterbankjes af en zie overal waar ik kijk krabben lopen. Heel veel kleintjes ook, dat valt me in het bijzonder op. Maar ook de grote strandkrabben zijn rijkelijk vertegenwoordigd. Af en toe zie ik een zeenaaldje op de bodem liggen en overal schieten er zandgrondeltjes weg zodra ik er met mijn lamplicht op schijn.

RENE_WETERINGS_20180828_844_Bommenede_012_LOGO-70590

En toch…ik vind het maar saai vanavond. Het voelt erg eentonig en heb weinig inspiratie om foto’s te maken, het is allemaal “meer van hetzelfde” voor mijn gevoel. Ik waag me wel weer aan een weduweroosje en een zeeappel, daar kan ik nooit echt omheen. Ze blijven fotogeniek. Ook vind ik een grondeltje dat mooi blijft liggen, op mijn display zie ik dat dit grondeltje een stel dikke lippen heeft. Iets wat ik vaker zie bij de zwarte grondels, maar de oorzaak weet ik niet. Het ziet er vreemd uit in ieder geval.

RENE_WETERINGS_20180828_844_Bommenede_014_LOGO-70590

Ik duik verder in de rondte en probeer wat dieper te komen, maar dat lijkt oneindig te duren. Het zicht wordt ook wat minder goed. Het landschap ziet er ook ineens een stuk minder interessant uit door het stof wat overal op ligt. Ik besluit weer snel terug naar slechts drie meter te gaan. Maar ook daar merk ik dat mijn zin op is na zo’n drie kwartier. Weet je wat…ik ga gewoon lekker terug naar de auto, ik ben er klaar mee. Waarom onder water blijven als het niet helemaal gaat zoals je wilt? Eenmaal bij de auto wordt ik opgewacht door een terroristische organisatie van muggen die meteen in de aanval gaat. Ik zorg dat ik zo snel mogelijk mijn spullen uit heb en weer in de auto zit. Dan kan er eigenlijk maar beter een zuchtje wind staan, dan heb je daar minder last van.

Goof komt pas een dik half uur later uit het water, ik ben er ondertussen al helemaal klaar mee en ben blij als we naar huis kunnen. Hopelijk heb ik de volgende keer weer meer energie en zin…

Max. diepte 6 m, temp. 21 gr.C., zicht 3-5 m, duiktijd 55 min.
Duik 844 (Bommenede, dinsdag 28-8-2018, 19.45u)

Dit bericht delen

René Weterings

Vader van een dochter en zoon, getrouwd met Cindy en woont in Geertruidenberg. Duiker en onderwaterfotograaf sinds 2005. Fotografeert met een Olympus OM-D systeemcamera. Schrijft regelmatig duikreports en artikelen voor DuikeninBeeld en artikelen voor Onderwatersport magazine. Passies zijn het gezin, duiken, fotograferen, snorkelen en het schrijven over alles wat hier mee te maken heeft!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *

Wanneer je de site blijft gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

We zijn wettelijk verplicht om je te informeren en je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Op DuikeninBeeld gebruiken we functionele cookies. Deze cookies zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website. Daarnaast gebruiken we analytics cookies. Via Google Analytics worden geanonimiseerd gegevens over het gebruikersgedrag verzameld. Zo kunnen wij zien hoe bezoekers zoals jij de website gebruiken, en kunnen wij op basis daarvan de website verbeteren.

Sluiten