Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

Carla van Westing – Verzamelen

Er staat weer een dag met bakken op de agenda. Dat houdt in dat er ’s morgens vroeg gedoken wordt  bij Zoetersbout om dieren te verzamelen. Die zijn later op de dag te zien voor iedereen die het maar wil zien. Duikreporter Carla en buddy kunnen dan  van alles er over vertellen aan iedereen die het horen wil.


Datum:  26 juni 2016
Duiklocatie: Zoetersbout

duikreport-call-to-action-350x85

We hebben er zin in en het weer werkt ook best mee. Het is in ieder geval droog, dat is voor mij genoeg. De stevige wind die blaast is natuurlijk minder leuk voor onze natpakduikers. Maar het is niet dramatisch koud voor ze. Omkleden voor de duik is in ieder geval geen probleem.
Na het omkleden is het nog steeds lekker rustig op de stek en gaan we bij behoorlijke golven te water. De wind staat precies op de trap, maar met hoog water kunnen we ons goed vasthouden aan de leuning. Dit levert dus geen problemen op. Ook de watertemperatuur is zeer aangenaam, zo’n 18-19 graden, dus wel errug lekkur  .
Harry en ik dalen af en doen meteen heel rustig. Zoals normaal met verzamelen. Harry gaat proberen foto’s van het verzamelen te maken, voor onze facebookpagina De Oosterschelde Boven Water. Maar het zicht is daar zo te zien niet echt geschikt voor. Maar ik ga lekker aan de gang. Wat krukels en fuikhorentjes heb ik al gauw te pakken. Krabbetjes komen zo wel. Eerst wat spannendere dingen. Ik gebruik deze duik meteen om contactlenzen te testen. Die geven boven water een wat vertroebelde blik, maar wie weet is het onder water beter. Nou, ik weet het nu, ook een vertroebelde blik. Ik krijg niets echt scherp op mijn netvlies. Dus ik moet alweer Harry als blindegeleideduiker gebruiken. Nee hoor, ik moet gewoon erg inspannen om te focussen. Ik vind dan ook in eerste instantie helemaal niks. Ik scoor wat zakpijpen en anemoontjes. Ja, die lopen niet weg. Ook wat ribkwalletjes die voor mijn neus voorbij komen. Hooiwagenkrabben krijg ik ook te pakken. En zo waar een babyzeenaaldje. Een schitterend klein kompaskwalletje en een paar bruine plooislakken staan ook op het punt beroemd te worden voor een breed publiek.
Het verbaast me, maar ik zie niet één heremietkreeftje. Wel krijg ik wat leuke krabbetjes te pakken en ook vind ik wat zeesterren, want ook die waren niet massaal aanwezig. Eentje heeft slechts vier armen, leuk educatief exemplaar dus die mag ook mee. Evenals een krabbetje en wat steurgarnalen met eitjes. Na drie kwartier geef ik het op. Ik kan niet blijven focussen, mijn ogen worden erg moe. Dus we gaan naar boven.

160626-CarlavW-fb-1-37806
Wel zie ik nog een raar fenomeen. Twee hooiwagenkrabben die met hun scharen uitgespreid tegenover elkaar staan. En ze blijven zo staan, bewegen wel een beetje, maar erg weinig. We maken er een paar foto’s van. Ook wat stoffig, maar je kunt het wel zien. Ik weet niet of ze aan het vechten zijn of dat het iets anders te betekenen heeft.
Nu maar hopen dat Pieter, onze andere verzamelaar wat speciale dingen heeft. Als we de dieren bij Lilian in de tonnen hebben gezet kleden we ons om. We weten dus nog steeds niet of er nog andere dingen zijn gevonden.
We komen er pas achter nadat we in de haven van Burghsluis hebben verzameld en de bakken gaan inrichten. In de haven vinden we nog wat leuke dingen, zoals altijd eigenlijk.
Als we de bakken gaan inrichten hebben we meteen een hoop belangstellenden om ons heen, wat heerlijk is dat toch om meteen te kunnen gaan vertellen. Onder het praten vullen we de aquaria met dieren. We proberen altijd wel een beetje themabakken te maken. Eentje met kwallen, eentje met krabben, eentje met garnalen en eentje met slakken. Zakpijpen en anemoontjes weer in een andere bak. De zeesterren zetten we in een ondiepe bak zodat de kinderen ze kunnen aanraken en voelen dat deze tot de stekelhuidigen behoren. Evenals het appeltje wat erbij zit. En de brokkelster is ook leuk erbij. Voordat we klaar zijn hebben we al een heleboel verteld.
En de rest van de middag ook, er is weer enorm veel animo om te kijken en onze uitleg aan te horen. Wij krijgen hier zoveel energie van, dit is zo leuk om te doen.
Als we om even over drieën vinden dat het water te warm wordt voor de dieren gaan we langzaamaan opruimen. We kunnen dat altijd goed zien, omdat de beesten dan slomer worden en bijna niet meer bewegen. Het is dan altijd een genot om te zien dat als we ze terugzetten in de koelere Oosterschelde, ze weer helemaal beweeglijk worden en verschillende dieren schieten dan meteen weg. Dat is de bedoeling, dat ze even te bezichtigen zijn en dan weer gezond en wel verder kunnen in hun natuurlijke habitat.
Tja, we hadden dan vandaag misschien niet echt bijzondere dieren, maar de belangstelling was weer enorm. Zeker meer dan honderd mensen hebben we kunnen laten meegenieten van de onderwaterpracht van onze Oosterschelde.
Over twee weken staan we weer bij de haven van Burghsluis, aan het einde van de parkeerplaats. Wie weet wat we dan in onze bakken hebben…. Maar zelfs als er geen speciale dieren bij zijn kunnen wij menig duiker en andere geïnteresseerden nog een aantal nieuwe wetenswaardigheden vertellen.
Wie weet tot 10 juli in Burghsluis.

Dit bericht delen

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *

Wanneer je de site blijft gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

We zijn wettelijk verplicht om je te informeren en je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Op DuikeninBeeld gebruiken we functionele cookies. Deze cookies zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website. Daarnaast gebruiken we analytics cookies. Via Google Analytics worden geanonimiseerd gegevens over het gebruikersgedrag verzameld. Zo kunnen wij zien hoe bezoekers zoals jij de website gebruiken, en kunnen wij op basis daarvan de website verbeteren.

Sluiten