Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

René Weterings – Gezelligheid kent geen tijd!

Locatie Zeelandbrug

 

René heeft deze duik een missie. Zou hij erin slagen? Hoe dan ook, gezellig is het wel.

Duik 561 (Zeelandbrug, zondag 21 september 2014, 20.00u)

Het is nog steeds prachtig rustig weer, ik heb echt zin in een duik bij de Zeelandbrug. Een buddy kan ik nu even niet vinden, dus ik ga op de bonnefooi richting Zierikzee. Mijn zondagavond komt wel goed, duiken ga ik sowieso!

De eerste avond Aquashot Zeeland komt er weer aan en ik moet nog steeds de opdracht invullen, namelijk “beperkte scherptediepte”. Iets wat ik te weinig doe en dus is dit een mooie gelegenheid om eens rustig wat te gaan proberen. Gewapend met mijn 60mm macrolens en snoots op de flitsers rijd ik richting Zeeland en geniet van de zon die nog net achter de wolken vandaan komt. Helaas heb ik niemand bij me om dit te delen, dus ik geniet in stilte. Onderweg belt Cindy me op om te melden dat mijn onderpak nog netjes in de garage hangt….aaarrggghhh, dat meen je niet? Het resultaat was een hoop gevloek en getier in de auto. Goed, dat wordt duiken met alleen mijn thermokleding en een jasje onder mijn droogpak. Hopelijk is het nog niet al te fris!

Ruim op tijd voor de kentering kom ik aan op de parkeerplaats en zie dat deze nagenoeg leeg is. Er staan maar twee andere auto’s van duikers en één auto van een visser, duidelijk te zien aan de inhoud van hun kofferbakken. Ik parkeer mijn auto tegen de dijk en net als ik uit wil stappen zie ik het vrolijke duo Janny en Bruno aan komen rijden. Met een brede lach zwaait Janny naar me en ik stap uit. Natuurlijk ontkom ik niet aan het altijd gezellige praatje met hun en samen lopen we de dijk op om te genieten van de Oosterschelde. Die ligt er vanavond weer mooi strak bij, dus dat wordt ongetwijfeld weer leuk onder water. Het zicht is de laatste dagen goed tot zeer goed, dus daar heb ik mijn hoop toch een beetje op gevestigd.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het is tijd om te gaan omkleden, de kentering nadert en een beetje eerder er in is ook niet erg bij laag water. Ik ben als eerste klaar en loop op mijn gemakje richting de duiktrap. Daar staat een visser te vissen, maar gelukkig kunnen we elkaar de ruimte geven en dus ieder zijn hobby beoefenen. Ik meld hem welke kant ik op ga en hoop dat hij daar rekening mee houdt, maar daar heb ik alle vertrouwen in. Het water instappen is even lastig, want bij laag water mis je net een paar treden van de trap. Snel mijn masker op en dan laat ik me zakken in het zoute water.

Zonder een echt doel ben ik toch van plan wat rond de pilaren van de eerste pijler te gaan snuffelen, onderweg ga ik zoeken naar slibanemoontjes en hoop daarmee mijn opdracht voor Aquashot te kunnen vervullen. Ik weet dat ik die meer dan voldoende ga tegenkomen in allerlei kleuren dus dat komt vast goed. Het zicht is helaas minder goed dan ik had gehoopt, maar zeker niet slecht te noemen. Mijn duikcomputer geeft nog steeds 18 graden aan, ook dat is niet om over te klagen.

Al snel vind ik een mooie oranje slibanemoon en ga aan de slag. Ik probeer allerlei dingen en zet mijn macrolens op f4 om de beperkte scherptediepte te krijgen die ik wil en zet de snoots voor mijn flitsers en de focuslampjes aan. Ik heb momenteel even geen mogelijkheid om een losse focuslamp te monteren vanwege een defect aan het onderwaterhuis, dus ik moet het doen met de lampjes in de flitsers. Voor mij ook meteen een reden om over te schakelen op manuele focus, zodat ik exact kan bepalen waar ik mijn scherpstelpunt wil hebben. Het slibanemoontje waar ik mee bezig ben is maar twee centimeter breed en dus luistert het erg nauw. Maar uiteindelijk heb ik wat ik wilde en duik ik verder. Opdracht uitgevoerd!

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Op de stenen zoek ik naar slakjes, maar ik heb geen geluk vandaag. Ik zie ook maar één dotje met eitjes, waarvan ik niet goed weet van welke slak ze zijn. Jammer, want ik had toch wel gehoopt op harlekijnslakjes. Het is ondertussen donker geworden en is het dus een echte nachtduik geworden, met mijn lamp schijn ik heen en weer in de hoop iets interessants te vinden. Ik vind nog een kleine zeedonderpad, maar deze wil helaas niet vereeuwigd worden. Onder de stenen zie ik wat dodemandsduimen met ingetrokken poliepen, dus ook die zijn niet interessant voor een foto.

De eerste pilaar van de pijler doemt op en ik ga tussen deze en de middelste kijken. Het zicht is hier zoals gebruikelijk wat beter en dat is toch een lekker gevoel zo in je eentje. Naast me zie ik wat duiklampen van een ander buddypaar voorbij gaan, maar zover ik kan zien zijn het niet Janny en Bruno. We zijn dus niet helemaal alleen. Ik bekijk de bodem en geniet er van. Het is hier toch altijd wel mooi en rustig in de luwte. Nu staat er al nagenoeg geen stroming, dus het is sowieso al een heerlijk relaxte duik.

Onderaan de pilaar van de brugpijler zie ik een paar mooie kokerwormpjes en besluit daar ook eens mee te experimenteren. Dit zijn natuurlijk schitterende diertjes, maar toch vrij lastig om goed in beeld te brengen. Met het objectief nog op f4 moet ook hier wel iets te moois te maken zijn. Ik verleg het focuspunt en stel mijn snoots goed in en druk af. Dat ziet er veelbelovend uit op de display!

Na deze fotoshoot wordt het weer tijd om terug te keren, ik ben al weer meer dan een uur onder water en eigenlijk vind ik het ook wel genoeg geweest, ik begin het nu stiekem toch wel fris te krijgen zo zonder onderpak om mijn benen! Onderweg richting de kant tref ik Janny en Bruno en ook zij zijn duidelijk hun duik aan het beëindigen. Tussen de stenen waar ik overheen zwem zie ik een aantal steenbolkjes rondzwemmen. Prachtige vissen natuurlijk, maar helaas niet vast te leggen met mijn lenskeuze van vandaag. Ik geniet van het schouwspel en ga daarna bij de trap het water weer uit.

Aan de kant praat ik nog lang na (te lang eigenlijk) met Janny en Bruno, natuurlijk over duiken, onderwaterfotografie en publicaties. Als iemand me daar iets over kan vertellen is het Janny wel. Altijd leuk en leerzaam dus. Onder het genot van een bakkie thee en een overdaad aan koekjes vliegt de tijd voorbij en vertrek ik eigenlijk veel te laat voor een zondagavond. Maar goed, gezelligheid kent geen tijd!

Max. diepte 7.1m, temp. 18gr.C., zicht 2-3m, duikduur 70min.

 

 

Dit bericht delen

René Weterings

Vader van een dochter en zoon, getrouwd met Cindy en woont in Geertruidenberg. Duiker en onderwaterfotograaf sinds 2005. Fotografeert momenteel met een Olympus OM-D E-M5mkII systeemcamera in Nauticam behuizing met twee INON Z-330 flitsers. Schrijft regelmatig artikelen voor DuikeninBeeld en voor Onderwatersport magazine. Zijn passies zijn het gezin, duiken, fotograferen, snorkelen en het schrijven over alles wat hier mee te maken heeft! Kers op de taart is de titel 'Nederlands Kampioen Onderwaterfotografie 2018'!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *

Wanneer je de site blijft gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

We zijn wettelijk verplicht om je te informeren en je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Op DuikeninBeeld gebruiken we functionele cookies. Deze cookies zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website. Daarnaast gebruiken we analytics cookies. Via Google Analytics worden geanonimiseerd gegevens over het gebruikersgedrag verzameld. Zo kunnen wij zien hoe bezoekers zoals jij de website gebruiken, en kunnen wij op basis daarvan de website verbeteren.

Sluiten