Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

René Weterings – Absolute rust…

Locatie Bergse Diepsluis

 

Het grote voordeel van een voetbalavond?  Een hele rustige duiklocatie. Duikreporter René vindt het prima!

Het is prachtig weer en mijn zin om onderwater te fotograferen is erg groot, daarbij komt nog dat ik niets maar dan ook echt niets met voetbal heb en daarom de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal op het WK voetbal volledig aan mij voorbij wil laten gaan. Dus ik plan een soloduik bij de Bergse Diepsluis, heerlijk relaxen onderwater! Just me, myself and I….

Goof heeft lucht gekregen van mijn plannen en meldt zich via Facebook indirect als buddy. Ik stuur hem op vrijdag dus maar een berichtje of hij zin heeft om mee te rijden, het duiken wordt sowieso solo met hem, dat zijn we gewend. Maar het is wel zo gezellig om onderweg wat te kunnen bijpraten, aangezien ook hij geen last heeft van de oranje-koorts. We spreken af dat we rond 19.00u bij mij zullen vertrekken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In de auto praten we wat bij en de tijd vliegt, even toppen we onze flessen af bij vulstation De Schakel en dan zijn we al weer snel bij de duikstek de Bergse Diepsluis. Er staan maar 5 auto’s en ik herken de auto van Eric en Jeroen, die hadden blijkbaar hetzelfde idee als Goof en ik. De andere auto’s zijn van onze zuiderburen, dus dat snap ik. Heerlijk rustig op de duikstek dus, precies zoals ik het voor ogen had.

We kleden ons om en we zien dat Eric en Jeroen er al uitkomen, die hebben een duik van een dik uur achter de rug en melden ons dat het zicht “mwa…mwa” is. Ok, een mooie heldere duik gaat het niet worden dus, jammer. Het lijkt wel of er de laatste tijd een vloek rust op mijn duiken, want ik kan me de laatste keer met echt goed zicht niet eens meer herinneren, althans niet in de Oosterschelde. Jammer, maar het is niet anders. Inmiddels krijg ik het in het avondzonnetje toch weer redelijk warm en dus zoeken we snel verkoeling in het water.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Het water van de Oosterschelde ligt er rustig bij en er komen net 2 duikers het water uit. Het lijkt er op dat we de enigen gaan zijn, top! Goof en ik spreken af dat we echt ieder onze eigen weg zullen gaan en we zien wel of we elkaar nog gaan tegenkomen. Het enige gezamenlijke plan is dat we eerst het platform gaan bezoeken. We duiken onder en ik zet koers richting het platform.

Onderweg naar het platform zie ik meteen een aantal zeer mooie weduweroosjes en mijn fotografisch oog valt daar nog steeds voor. Het blijven mooie diertjes waar je lekker mee kunt experimenteren en dus maak ik een tussenstop. Achter mij zie ik Goof voorbij glijden, die zie ik straks wel bij het platform. De weduweroos is prachtig getekend en ik probeer er zo mooi mogelijke plaatjes van te maken, maar het melkachtige zicht zie ik helaas toch terug op de foto’s. Dat moet dus anders. Ik laat het voor wat het is en duik rechtstreeks naar het platform.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De eerste steenbolkjes laten zich al zien voor het platform, als ik nog iets dichterbij kom dan zie ik er nog veel meer. Ze zwemmen onder het platform vandaan en weer terug, maar ook boven het platform zie ik een kleine school zwemmen. Ik vind het een van de mooiste vissen die we hebben in de Oosterschelde, helaas zien we ze maar een gedeelte van het jaar. Ik kijk ook nog naar eventuele zeebaarzen of harders, maar die zie ik nu niet. Goof ligt al te fotograferen en ik bekijk eerst op mijn gemak de mooi begroeide reling. Diverse botervisjes zie ik mooi kronkelend bewegen tussen de zeeanjelieren. Ik doe een paar pogingen om in de buurt te komen voor een mooi visportret, maar dat is echt vergeefse moeite. Ik stort me dus maar op wat zeeanjelieren, die blijven in ieder geval mooi zitten.

Het mooi begroeide platform blijft me vandaag lang boeien en ik besluit nog een rondje te doen en er dan vanaf de open kant in te zwemmen. Ik had namelijk wat eisnoeren van een blauwtipje gezien en vind dat best bijzonder op deze locatie, dus ik hoop de slak zelf ook te vinden. Ik zoek in de buurt van de eisnoeren, maar ik krijg het blauwtipje zelf niet gevonden. Wel zie ik ineens tussen de oesters een mooie groene zeedonderpad liggen. Perfect voor een leuk visportret, dus ik probeer van alles om hem er mooi op te krijgen. Ook probeer ik eens wat meer met mijn snoot te doen, want die heb ik nu een paar weken zonder echt te hebben gebruikt. Dat gaat best redelijk en ik experimenteer verder.

 

Inmiddels ben ik dik 45 minuten bezig geweest op het platform en ik vind het tijd worden om wat ondieper te gaan en daar te zoeken naar andere interessante onderwerpen. Ik wil ook heel graag nog eens een transparant sepia eitje fotograferen met daarin een baby sepia, dus ik zoek naar stokken met eitjes erop en dan nog speciaal de transparante eitjes. Ik heb geluk en vind al na kort zoeken een groep stokken waarbij aan een van de stokken aan de buitenkant wat witte eitjes zitten. Ik ga aan de slag en probeer allerlei flitsstanden om de belichting goed te krijgen. Ik zie de baby sepia’s bewegen in hun ei, wat toch wel ongelofelijk gaaf is om te zien! Ik denk dat er wel een paar foto’s gelukt zijn. Mijn manometer geeft al weer 50 bar aan, tijd om die laatste paar honderd liter lucht in het ondiepe te gaan verbruiken.

Hoe ondieper ik kom, hoe slechter het zicht wordt eigenlijk. Ik zie we ineens wat harders voorbij schieten en even later ook nog een paar zeebaarzen. Met mijn lamplicht kan ik de mooie zilveren huid van deze prachtige vissen belichten, het is toch wel een erg mooie periode in het jaar qua visstand! Ik zie een schol van redelijk formaat, maar hij schiet al weg voordat ik er een foto van kan maken. Jammer, volgende keer beter. Ik zit nu zo ondiep dat ik maar even boven water kijk waar ik ben en zie dat de maan net is opgekomen en prachtig oranje kleurt. Mijn macrolens had ik zo ingesteld dat ik ook foto’s van veraf kan nemen, dus ik doe een poging om het tafereel vast te leggen. Dat lijkt te lukken en dus besluit ik dat het zo wel mooi genoeg geweest is. Het is nog een klein stukje naar de trap en daar aangekomen zie ik dat Goof ook het water uit is gekomen.

Met precies 100 minuten op de teller moet ik zeggen dat ik heerlijk genoten heb van deze solo duik met absolute rust. Goof denkt er hetzelfde over, dus onze avond is geslaagd! Ook wij hebben vanavond van oranje genoten, maar dan in de vorm van de oranje gekleurde maan en de oranje kolonievormende zakpijpen…

Max. diepte 10m, temp. 21gr.C., zicht 1-2m, duikduur 100min.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dit bericht delen

René Weterings

Vader van een dochter en zoon, getrouwd met Cindy en woont in Geertruidenberg. Fanatiek duiker en onderwaterfotograaf sinds 2005. Fotografeert met een Olympus OM-D systeemcamera. Schrijft regelmatig duikreports en artikelen voor DuikeninBeeld en artikelen voor Onderwatersport magazine. Passies zijn het gezin, duiken, fotograferen, snorkelen en het schrijven over alles wat hier mee te maken heeft!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *