Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

René Weterings – 2 duikreports voor de prijs van 1

Leuk! Twee ‘fanatieke’ Duikreporters die samen gaan duiken. René Weterings dook samen met John Landa onder bij Anna Jacobapolder. 


Datum 17-10-2013
Locatie Anna Jacobapolder

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Herfstvakantie, dat betekent dit jaar een weekje vrij en ik sluit niet uit dat ik dat vaker ga doen. We hebben al een weekendje Zeeland achter de rug, maar zonder duiken. Gewoon lekker met het gezin even weg van thuis. Maar gezien de weersomstandigheden heb ik daar verder ook geen spijt van. Natuurlijk had ik wel zin om nog een duikje overdag te maken en reserveerde daar de donderdagochtend voor.

Via Facebook deed ik een oproepje en nadat ik dat gedaan had, besefte ik me dat John Landa ook vakantie had en hij wel eens te porren zou zijn voor een duik. Ik stuurde hem een berichtje en vrij snel kreeg ik positief antwoord. We besloten om al rond 8.30u bij de duikstek af te spreken. Ik gaf aan dat ik zin had om met de 8mm fisheyelens te fotograferen en dat ik dat graag eens bij Anna Jacobapolder wilde doen. Ik had immers nog nooit in een mosselperceel gedoken met hangcultuur en het is wel fijn om iets van objecten te hebben voor groothoekfoto’s. John vond het gelukkig prima.

Het weer was redelijk, maar het was helaas wel bewolkt. Liever had ik

natuurlijk een mooi zonnetje erbij want dat maakt de foto’s altijd een stuk mooier. John was er al toen ik aan kwam rijden en ik parkeerde de auto naast hem op het gras. Beetje jammer dat je hier geen nette verharde parkeerplaats hebt, bovendien lag het er vol met uitwerpselen van ganzen. Er stond een sterke zuidwesten wind en ik zag dat John ook al lekker zijn muts op had en een goede jas. Dat had ik ook bij me, want ik verwachtte ook niet echt een “warm welkom” van moeder natuur, ondanks dat de buitentemperatuur niet eens echt heel laag was.

Samen liepen we even naar het water om een inschatting te doen of hetOLYMPUS DIGITAL CAMERAzicht goed zou zijn. Bij het touw waarmee we van de dijk zouden gaan “abseilen” keken we naar het wateroppervlak. Het was namelijk laag water en dan moet je toch een eindje naar beneden over de gladde basaltblokken. Mooie dijkbekleding, maar niet bepaald praktisch voor ons duikers. Door de weerspiegeling van de lucht was het lastig in te schatten. We besloten gewoon te water te gaan en ons te laten verrassen. John twijfelde nog of hij zijn groothoeklens zou monteren of toch de +10 diopter. Ik liet de keus aan hem, want ik had zelf de keus thuis al gemaakt door de 8mm fisheyelens met domepoort te monteren. De reden daarvoor is dat ik toch al te weinig groothoekfoto’s maak en aangezien ik nagenoeg altijd in de avond duik is het erg lastig om aantrekkelijke foto’s te maken zonder een mooie lichte achtergrond.

 

We kleedden ons om en bouwde onze sets op. Lekker op het gemakje. In het oosten liet de zon zich al voorzichtig zien van achter het wolkendek en dus werd het sfeertje steeds beter. De wind gooide helaas roet in het eten, maar het mocht de pret niet drukken. Wij hadden er toch wel zin in. Samen liepen we naar het touw en begonnen we de afdaling. Ik moest even bekijken wat de meest handige manier was, maar uiteindelijk lukte het wel. Het touw is eigenlijk te dik en te zwaar, bovendien hing het vol met bessenwier en dat maakt het lastig om het touw wat hoger te houden door het gewicht. Maar voetje voor voetje kwamen we beneden om vervolgens tussen de oesters door te water te kunnen.

Het zicht leek wel aardig, maar werd door het aantrekken van onze vinnen plaatselijk snel slecht. Maar dat was met een paar vinslagen zwemmen weer achter ons verdwenen. We doken eerst even rond een drijvend ponton ik maakte daar de eerste foto’s. Hier hing toch nog net wat te veel stof, maar het lukte toch wel aardig. Een stukje verderop nam ik een blauw kunststof vat als onderwerp omdat deze erg mooi begroeid was. Ook kon ik maar even gebruik maken van het zonnetje, want ik was even aan het oppervlak gaan kijken hoe het er voor stond. Helaas kwam er een nieuw wolkendek aan en zou het snel over zijn met het directe zonlicht. Ik zocht de juiste instellingen en het lukte om het vat er mooi op te zetten. John dook inmiddels een stukje verderop en ik zocht hem op aan het oppervlak.

Ik vroeg John of hij even model wilde zijn bij de touwen waar normaal de mosselen aan groeien. Hij wilde best even model hangen, dus zocht ik de gewenste plek op. Ik had even daarvoor al een goede plek gevonden en dirigeerde hem in de juiste positie. Ik hing zelf al klaar en John zwom een stukje door om vervolgens weer om te keren en zichzelf in de juist positie te brengen. Ik maakte een aantal foto’s, want meestal is wel iets wat niet klopt aan de foto’s. Bellen in het gezicht, bellen boven het hoofd, ogen niet zichtbaar, enz. Maar uiteindelijk had ik wel een foto die redelijk gelukt was en seinde OK.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Tussen de twee strengen met touwen hingen John en ik heerlijk zwevend in water. We maakte recht tegen over elkaar een foto van elkaar, wat een leuk effect moet geven als we deze 2 foto’s naast elkaar zien als we weer thuis zijn.

We doken hierna weer verder en ik liet me even naar de bodem zakken om te zien wat daar allemaal rond kruipt. Er lagen diverse stukken zeesla en het viel me op dat er ontzettend veel Millennium wratslakken zaten. Het waren best grote exemplaren en soms meerdere bij elkaar. Goed om te zien dat deze zeenaaktslak het nu weer zo goed doet in de Oosterschelde. John volgde me en liet me onder water een mooie foto van een van deze slakken zien. Ik seinde OK om te bevestigen dat ik het inderdaad een mooie foto vond.

 

Na zo’n 88 minuten duiktijd (mijn computer heeft volgens mij een paar minuten niet geregistreerd) kwamen we weer boven. Het was mooi geweest voor deze duik. Het is een leuke stek om wat foto’s te maken, maar er is natuurlijk niet zo veel leven te zien als op de reguliere duikstekken. Toch ben ik blij dat we hier gedoken hebben, het was voor mij een prima eerste keer hier.

Na de duik praatten John en ik nog gezellig wat na over het duiken en onderwaterfotografie, beiden zijn we daar natuurlijk heel erg enthousiast over. We zijn immers allebei fanatieke “duikreporters” voor Duikeninbeeld.tv. We groetten elkaar nog even en reden weer richting huis. Het was een leuke duik! Mooi begin van de dag!

Maximale diepte 3.9m, temp. 12gr.C., zicht 3-5m, duikduur 88min.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Dit bericht delen

René Weterings

Vader van een dochter en zoon, getrouwd met Cindy en woont in Geertruidenberg. Duiker en onderwaterfotograaf sinds 2005. Fotografeert momenteel met een Olympus OM-D E-M5mkII systeemcamera in Nauticam behuizing met twee INON Z-330 flitsers. Schrijft regelmatig artikelen voor DuikeninBeeld en voor Onderwatersport magazine. Zijn passies zijn het gezin, duiken, fotograferen, snorkelen en het schrijven over alles wat hier mee te maken heeft! Kers op de taart is de titel 'Nederlands Kampioen Onderwaterfotografie 2018', waardoor hij aan het WK 2019 in Tenerife mag deelnemen!

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *

Wanneer je de site blijft gebruiken, ga je akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

We zijn wettelijk verplicht om je te informeren en je toestemming te vragen voor het gebruik van cookies en soortgelijke technieken. Op DuikeninBeeld gebruiken we functionele cookies. Deze cookies zijn noodzakelijk voor het functioneren van de website. Daarnaast gebruiken we analytics cookies. Via Google Analytics worden geanonimiseerd gegevens over het gebruikersgedrag verzameld. Zo kunnen wij zien hoe bezoekers zoals jij de website gebruiken, en kunnen wij op basis daarvan de website verbeteren.

Sluiten