Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Reizen

Passport to Paradise – Bounty-eiland Bangka

Een duikreis van Manado naar Bunaken, Bangka en Lembeh en dat zonder verlies van duikdagen! In het tweede deel neemt Edwin van der Sande je mee naar het bounty-eiland Bangka.

Het is tijd om de steile wanden vaarwel te zeggen. Ik ontbijt nog op het strand van Manado en stap op de boot richting het eiland Bangka, waar de riffen zich kenmerken door langzaam dieper wordende zandbodems met fraaie pinnacles die met kleurrijke zachte koralen zijn begroeid. Het is een relaxte reisdag. Tijdens de overtocht maken we twee duiken.

Ik ben blij dat Pim mijn buddy is tijdens deze transferduiken, vooral omdat hij bereid is om ‘model te hangen’. De gorgonen zijn prachtig en we zwemmen van de ene naar de andere waaier. Ik gebaar druk naar Pim om hem op de juiste plek in mijn foto te krijgen. Ons tempo ligt daardoor flink lager dan dat van de andere duikers in onze groep. Niet dat dit een probleem is en bovendien zijn wij met onze groep de enige duikers op deze stek. We kunnen dus rustig genieten en aan onze fotosessie werken.

Tropisch wit strand
De aankomst op Bangka is nog steeds zo romantisch als ik mij herinner van de eerste keer dat ik hier kwam. Het groene eiland komt langzaam dichterbij en zodra je vlak bij het resort komt, zie je tussen de groene bomen opeens een tropisch wit bountystrand verschijnen. Deze aanblik is zeker een van de momenten waar ik naar uitkeek. Er zijn nieuwe bungalows gebouwd sinds mijn eerste bezoek, maar gelukkig is de unieke sfeer behouden gebleven. En net als de eerste keer lig ik binnen een half uur na aankomst op het huisrif te scharrelen tussen de met koraal begroeide rotsblokken. Ik heb nog wat recht te zetten van de eerste keer. Toen zat er op nog geen honderd meter van mijn bungalow een pontohi pygmee zeepaardje dat ik maar niet goed op de foto kreeg. Helaas lukt het mij, of laat ik zeggen de gids, nu niet om een zeepaardje te vinden. De dagen daarna heeft de gids dit overigens ruimschoots goedgemaakt – hij vond meerdere exemplaren. Op de een of andere manier willen de pontohi’s echter niet zo goed model staan als de bargibanti pygmee zeepaardjes die je hier ook met regelmaat kunt zien.

Onderwaterleven op bestelling
Uiteraard wissel je met de gidsen van gedachten over de duikplanning: welke wensen staan er op je lijstje, wil je landschap of juist macroleven? Op alle drie de bestemmingen lijkt het erop dat het onderwaterleven op bestelling te regelen is, zo goed weten de gidsen alles te vinden. Over één duikstek is Pim heel stellig: maak als je de kans hebt, een duik op Sahaung. Volgens Pim is Sahaung absoluut één van de beste stekken op Noord-Sulawesi, alleen kun je hier vanwege de stroming niet een duik maken. Zo’n advies sla je natuurlijk niet in de wind. Als de kans zich voordoet, sta ik te trappelen van nieuwsgierigheid.

De hoge verwachtingen die Pim heeft gecreëerd, worden waargemaakt. De zachte koralen zijn werkelijk prachtig, Geduldig wacht ik mijn moment bij de grote school met blue striped snappers af. Omdat ik deze duik voor mijn fisheye-lens heb gekozen, is het wel zaak dat ik heel dicht bij de school kan komen. Daarbij moeten de vissen uit de school natuurlijk allemaal mijn kant op zwemmen. Na enige tijd kom ik er achter dat het vandaag niet mijn lucky dag is. De school snappers wil niet doen wat ik in mijn hoofd heb. Gelukkig is de hengelaarsvis die ik even later tegenkom, heel geduldig en laat zich uitgebreid vastleggen op de foto.

Verveelde vissen?
Na de lunch is het heerlijk uitwaaien op het strand. Alle bungalows liggen direct langs het water. Ik schat dat de hangmat zo’n zes meter voor de deur van mijn tijdelijke verblijf hangt, en dat is ook de plek waar het strand (en dus het huisrif) begint. Het is hier elke dag weer genieten van de lunch met traditionele gerechten die in buffetvorm wordt geserveerd. In mijn hangmat droom hoe ik de dugong op de foto ga vastleggen. Ik weet dat deze zeekoe regelmatig wordt gezien in Bangka. Als er onderwaterwensen zijn, is de dugong er zeker één van. Gedurende mijn middagdutje droom ik van al het moois wat we reeds hebben gezien – de prachtige roggen, verschillende spookfluitvissen, de gapende hengelaarsvissen, een gapende bladvis, enzovoort. Half dromerig word ik wakker – zouden al die gapende vissen zo verveeld zijn vanwege die fotograferende duikers? Ik maak mij rustig klaar voor de volgende duik. Misschien wel de duik met de dugong?

 


Deze reis is tot stand gekomen in samenwerking met Dive and Travel en Murex Dive Resort. Klik op de respectievelijke logo’s voor meer informatie.

Dit bericht delen

Edwin van der Sande

Onderwaterfotograaf, enthousiast duiker en één van de makers van DuikeninBeeld.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *