Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Reizen

Toch nog manta’s!

Haar mooiste duiken waren misschien wel haar eerste duiken. Maar een duik bij Bali sprong er voor Suzy Wong ook zeker uit. Een nieuw verhaal in de serie ‘Je mooiste duik’.

JE  MOOISTE DUIK
Duikers en snorkelaars vertellen over hun mooiste (snorkel)duik. Alle verhalen samen gaan een prachtig online duik(vakantie)boek vormen.

Mijn mooiste duiken maakte ik in het pré-GoPro-tijdperk. De mooiste, omdat ze nieuw waren. Elke duik weer op ontdekkingsreis. De ene keer verrast door een kleurrijk, naar alle kanten opwaaierend koraal. De andere keer door een uit z’n lobben gegroeide zeester, of een paniekerig fladderend boxfish-je naast een pre historisch ogende mola mola die magistraal en stoicijns op de stroming langs voer. Het ene moment een als koraal vermomde pygmee seahorse, het volgende moment een bijna 2 meter lange barracuda die z’n tanden bloot grijnsde om me te manen de territoriale regels in zijn wrak vooral in acht te nemen.

Het wonderlijke onderwaterleven toonde zich in volle glorie. En ik genoot ervan, elke persluchtteug weer.

De duik die ik voor deze rubriek uit de vele avonturen kies, is de laatste duik die ik maakte, februari 2019. Ik werk voor een internationale NGO en was op dienstreis op Java en Lombok. Zoals wel vaker, liep niets zoals je zou wensen. Afspraken werden voortdurend verzet, planningen bijgesteld, nieuwe plannen ter plaatse gemaakt, waardoor we veelal 12 – 14uur per dag, onder vaak moeilijke omstandigheden, druk aan in de weer waren. Doodmoe na 10 dagen improviseren en coordineren, had ik het geluk een paar dagen verlof erachteraan te kunnen plakken.

Naar Bali

Om een beetje op adem te komen en om nog een keer met manta’s te kunnen duiken, reisde ik af naar Nusa Lembongan. Alle duikscholen op ’t sympatieke eilandje voor de oostkust van Bali adverteerden met guaranteed manta diving. Talloze duikers die van de boten terugkwamen, vertelden over hoe ontelbaar veel manta’s over hen waren komen zweven. Mijn geluk kon niet op. Twee duikdagen had ik, vier duiken te gaan. Dat zou een magisch feest worden.

We werden getrakteerd op prachtig onderwaterleven. Schildpadden, pufferfish, octopus, eagłe rays, murray eals, parrotfish, groupers, talloze koralen waarvan ik de naam niet weet; het kwam allemaal voorbij. Maar hoe mooi de duiken ook waren, de garantie bleek niet te kunnen worden geleverd. De beloofde manta’s hielden zich schuil. Lang niet voor alle duikers, maar wel voor de duikers van onze boot.

Duik vier, mijn laatste duik, waren we op weg naar Manta Bay voor een laatste poging. Manta Point was te ver en bovendien wilde de crew rustig water omdat twee duikers op de boot hun 12m duik voor OWD zouden maken. Via de portofoon hoorden we dat in Manta Bay een manta gespot was. Tegen de tijd dat we er aankwamen, zo’n 5 minuten later, spartelde een school aan snorkelaars en masse boven die eenzame reuzenrog. Terwijl de crew aanstalten maakte voor anker te gaan, kwam er bericht dat Manta Point op dat moment volop overspoeld werd door vele manta’s.

Wel/niet?

Druk overleg tussen de divemasters en de captain volgde: gaan we door of blijven we of gaan we toch door? Vol spanning luistervinkte ik, voor zover ik het Bahasa kon volgen. Met ingehouden adem en fingers crossed.

Plots werd de motor weer gestart, touwen gelost en in volle vaart voeren we voort. De meeste duikers op de boot hadden het niet eens door. Terwijl ik m’n duikset in gereedheid bracht om als eerste van de boot te kunnen bij aankomst, wisselden de divemaster, de captain en ik meerdere blikken. Ja, ik had ze aan hun hoofd gezeurd en ja het was een beetje laat, en ja het was niet volgens planning om op Manta Point te duiken, en ja vooruit, ze gunden me die laatste poging.

Magisch

En magisch werd het. Van alle kanten kwamen ze, de majestueuze zeevogels. Soms tot op armlengte afstand scheerden ze boven me, naast me, een enkele keer onder me langs. Telde ik ze in t begin nog, op een bepaald moment ben ik daar mee opgehouden. Ze bleven maar komen, alleen, in groepjes van twee, drie, soms vier. Van alle kanten. Onafgebroken. Tot ik na ruim een uur moe, een beetje koud en dolblij de boot in klauterde.

Een duik waar ik nog vaak en met heel veel plezier aan terugdenk.

En wat is jouw mooiste duik?
Zet je verhaal op ‘papier’ in 150 tot maximaal 500 woorden! Heb je er foto’s bij, dan kun je er één tot maximaal vijf bij plaatsen! Of misschien heb je wel een filmpje ervan gemaakt -zet dan ook de Youtube- of Vimeo-link erbij. Je kunt je verhaal mailen naar redactie@duikeninbeeld.tv. Wij zorgen dat je verhaal op DuikeninBeeld wordt gepubliceerd en in de sociale media wordt gedeeld. Meedoen kan tot 1 mei 2020.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *

Nieuwsbrief