Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

Berthold Raadsen – Nachtduik op Cala Blanca

Het is een nachtduik met een doel. Op Menorca gaat duikreporter Berthold Raadsen op zoek naar de zeegrasspookfluitvis.

Een nachtduik hoort er altijd bij. Het is gelukkig voor mij een minimaal groepje: Michiel en ik. Langzaam duiken is mijn devies, struinen en dus (hopelijk) veel zien. Michiel’s insteek is dezelfde dusssssssss, giant stride, onder water naar de overkant bij de mond, de boca van de cala, de Cala oversteken en langs deze kant terug. Duikduur? Tot we het koud krijgen of de lucht op is. De eerste ontmoeting is direct onder de zandbodem: twee priemende oogjes kijken de jager aan, een sepia onder het zand.

P9210072 (2)-57897

De tocht gaat verder, we ontmoeten veel, heel veel octopussen, geweldig!

P9210085 (2)-57897

Het doel van deze tocht en dat is: zoeken zoeken maar tussen het zeegras: De zeegrasspookfluitvis. Natuurlijk niet de tropische variant, maar de Middellandse Zee variant. De truuk om hem te spotten is, vlak over het zeegras te kijken. Meestal steekt het dier (30 cm totale lengte) zijn kop vijf centimeter boven het “maaiveld” van het zeegras uit. Zo valt hij op voor buitenstaanders zoals wij, maar mogelijk ook voor zijn vijanden. Het duurt een tijd, maar dan hebben we er een. Hij ziet er inderdaad precies als zeegras uit. Echte camouflage. Hierbij een foto van de bovenkant van de kop. zie de ogen en daarna een foto van de onderkant van de kop, zie de kieuwen. Prachtig toch?

P9210123 (2)-57897

P9210117 (2)-57897

Er is ontzettend veel te zien op deze struinduik: nog meer sepia’s, nog meer octopussen, schorpioen vissen, murene’s, kreeftgarnalen en Balearen congeralen die, de naam zegt het al, alleen bij de Balearen voorkomen. Groot is ie niet. Hooguit 25 centimeter. Het is een nocturne, maar zelfs dan, schuwe jager. Bij het minste geringste alarmgevoel verdwijnt hij achteruitzwemmen, staart eerst, in en onder het zand. Overdag huist hij zowieso onder het zand. Dat zal zijn bleke kleur wel verklaren.

P9210110 (2)-57897

Op de grens van de rotsen, het zeegras, in het zand staan ook zeeanemonen die alleen snachts hun armen laten zien. Te veel lamplicht doet hen weer wegschrompelen onder het zand.

P9210100 (2)-57897

Na een uur zijn we weer terug bij het duikcentrum. lucht is er nog genoeg in de tank, maar het begint toch frisjes te worden, zeker bij mij in mijn 3 mm pak. Een prachtige duik met een maximale diepte van 15 meter. het water uit is klouteren, gebruikmakend van de rotsen en op de kant voorzichtig over de rotsen naar de trap omhoog.

 

Dit bericht delen

1 reactie

  1. Bij de laatste foto: Het zou ook een kokerworm kunnen zijn!

    REAGEREN

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *