Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

Dirk Van den Bergh – Het ijzeren geraamte van Zoetersbout

Hij heeft er van gehoord, maar het nog nooit gezien. Dirk Van den Bergh gaat op zoek naar het ijzeren geraamte van Zoetersbout.

De afsluitende duik van het Biologieweekend specialisatie kwallen met Bas en Mirjam van der Sanden.

We hebben weer vroeg ontbeten en ik vertrek als eerste naar duikstek Zoetersbout. Vanuit Renesse is dat toch nog een half uurtje rijden en we willen andere duikers voor zijn. Dat is dan gelukt: ik sta helemaal alleen op de parkeerplaats!

Dirk-Van-den-Bergh_20191006_parking-Zoetersbout-87363

Het regent, er is veel wind en het is slechts 8° … Brrr… We zijn met ons groepje dan ook de enige liefhebbers op dit vroege uur.
De zeepaardjesgekte kan blijkbaar niet op tegen deze weersomslag. Achteraf blijkt het de koudste 6 oktober sinds de waarnemingen te zijn en dat hebben we geweten bij het omkleden …

Bernard van Barneveld is weer mijn buddy. Ik kan hem overtuigen om niet naar het zeepaardje, maar naar het ijzeren geraamte te gaan zoeken! Ik heb het al verschillende keren vernomen dat het “ergens” moet liggen op 12 meter diepte, maar heb slechts vage coördinaten. Het is mijn 24e duik hier, dus ik weet mijn weg al wel een beetje. Bernard heeft alle vertrouwen in mij!
We spreken af dat we het zoeken opgeven wanneer iemand van ons op 100 bar zit.

Om 09.00 uur liggen we er in. Hier is het met 14° een stuk warmer dan aan de oppervlakte! De zoektocht begint.

We komen heremietkreeften, Oosterschelde kreeften, zeesterren en veel hooiwagenkrabben tegen. Deze hooiwagenkrab zit bovenop een weduwroos. Heeft ze geen last van de netelcellen op de tentakels? Of wil ze zich gaan versieren met stukjes van de anemoon? Het is bekend dat ze dit met kleine neteldieren wel eens doen en zo vijanden afschrikken met de netelcellen van hun gastheer.

Dirk-Van-den-Bergh_20191006_hooiwagenkrab-in-weduweroos-87363

Even verder zie ik een zwemkrab die naast een weduwroos kruipt en blijkbaar wél een prik krijgt.

De botervisjes zijn schuw en ik kan ze niet in beeld nemen. Anders is het met deze Grote zeenaald: die blijft mooi liggen!

Dirk-Van-den-Bergh_20191006_zeenaald-87363

Plots zie ik onder mij een schim in het water. Yes, we hebben het geraamte gevonden! Er zitten honderden golfbrekeranemonen op, die vanwege hun kleur ook wel baksteenanemonen genoemd worden. Prachtig!

Dirk-Van-den-Bergh_20191006_baksteenanemoontjes-87363

Ze voelen zich hier blijkbaar goed omdat het geraamte vrij in de stroming staat, zodat er genoeg voedsel voorbijzweeft. Een groepje zeeanjelieren heeft het plaatsje ook ontdekt.

100 bar! Tijd om terug te keren! We stijgen langzaam en zien nog veel hooiwagenkrabben, paarse kokerwormen en Ruthensparr’s grondels. Na 62 minuten komen we pal aan de trap boven. Missie geslaagd!

De locatie van het geraamte ga ik niet aan de grote klok hangen. Ik heb in het verleden gezien wat er met het kastje van Dreischor gebeurde eens het bekend was: toen ik er later terugkeerde was het helemaal kaal!

De groep rijdt terug naar Renesse voor de afsluiting van het weekend, maar vermits het toch te slecht weer is om nog een tweede duik te maken, rij ik naar huis. Dat scheelt een pak kilometers en … dan kan ik meteen aan mijn video’s en verslagen beginnen!

Dit bericht delen

Avatar
Dirk Van den Bergh

Ik duik sinds 2014 en ben ondertussen 4* - Master Scuba Duiker en behaalde het brevet van Self Sufficient Diver. Master voel ik me echter helemaal niet: elke duik is een nieuwe belevenis én leerschool! Laat ons het maar houden op duiker met voldoende ervaring ... Van in het begin nam ik de videocamera mee onder water en van elke duik maak ik een kort filmpje (en reportage), om dan op het einde van het seizoen een compilatiefilm te maken met de mooiste beelden. Ik kan elke dag duiken, dus als er iemand eens een buddy nodig heeft, laat maar weten!

3 reacties

  1. Avatar

    Het ijzeren geraamte is een oude sepiaopstelling die op de plaats staat waar de instap vroeger was (dus aan de andere kant van de bout. Van de nieuwe instap is het ongeveer een minuut op twintig duiken,. Het is een stevig geheel dat er al meer dan twintig jaar staat. Dussssssssssss,,,,,,,,,,,,,,,, ik denk dat het er nog wel een fors aantal jaren zal staan. En het is inderdaad een plek waar vooral veel golfbrekeranemoontjes gebruik van maken,

    REAGEREN
  2. Avatar

    Ik heb het niet over de stevigheid van het geraamte Berthold, zoals jij insinueert omdat ik naar het kastje van Dreischor verwijs, maar wel over het feit dat – en toen stond het kastje nog recht – al de zakpijpen en andere dieren bij een volgende bezoek op de bodem lagen …

    REAGEREN
  3. Avatar

    Beste Dirk, De conclusie dat duikers dit gedaan zouden hebben ( hoewel dat mogelijk is) lijkt me wat ver gezocht. Het kasje is van aluminum, kan ook vanzelf ( corrosie) ingestort zijn toch???????????????. Lijkt me geen reden om de plek van de oude sepiaopstellingop Zopetersbout niet te noemen.

    REAGEREN

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *