Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Duikreporter

Jeroen Thoolen – Zeepaardje Oosterschelde

Het lijkt wel of we steeds méér speciale waarnemingen doen. Sepia’s in overvloed, snotolven tot laat in het seizoen, nieuwe naaktslaksoorten. Onlangs werd een octopus en zelfs een verdwaalde zeeschildpad gemeld. 

Is het werkelijk zo dat er meer waarnemingen worden gedaan? Misschien wel. Maar met de komst van social media gaan bijzondere waarnemingen als een lopend vuurtje. Ook nemen de technologische mogelijkheden toe. Onderwaterbeelden vastleggen wordt bovendien steeds betaalbaarder, waardoor veel beelden online verschijnen.

Zeepaardje
Vorig jaar zomer ontstond rond de Zeelandbrug een run op het zeepaardje. Nadat Desirée en ik op Facebook lazen over de overbelaste stek, waarbij zelfs begroeiing was gesneuveld, besloten we destijds ons niet te voegen bij het gezelschap dat hét zeepaardje van 2016 spotte. Het beperkte tijdraam (rond de kentering) en het publiek dat erop af ging, maakte de keuze eenvoudig.

Dit jaar werden op verschillende duikstekken zeepaardjes gespot. Anna Jacobapolder leek de meest toegankelijke en kansrijkst om een exemplaar tegen het lijf te lopen. Nadat ik bovendien van twee bronnen tips over het blijkbaar beperkte leefgebiedje kreeg, besloten Desirée en ik een poging te wagen.

Poging 1, een nachtduik, mislukte. Maar na de tweede tip besloten we nog een tweede poging te wagen. Op donderdagochtend 21 september viel het allemaal samen. Desirée had late dienst in het ziekenhuis waar zij werkt, dochterlief (2) heeft een crèchedag en zoonlief (4) gaat sinds kort naar de basisschool. Zelf krijg ik mijn agenda ook in de plooi en met een flauw zonnetje rijden we richting Sint Philipsland.

Zoeken
Eenmaal te water begeven we ons richting het zoekgebied. We spreken af de camera’s niet te gebruiken, behalve wanneer we het zeepaardje ontdekken. Dit om te voorkomen tijd en aandacht te verliezen. Minutieus zoeken we het gebied af, maar het lijkt weer tevergeefs.

Wanneer ik mij daarbij neerleg en een ander gebiedje start te verkennen, zie ik in mijn ooghoek opeens de vorm van het beestje. Ik ben ervan overtuigd! Ik zet mijn duiklamp snel uit (er is overigens voldoende daglicht, het beestje zit op ongeveer een meter diepte), start mijn videocamera op en zet de videolamp aan. Verdorie! Ik raak op deze ondiepte, we naderen de LW-kentering, met mijn vinnen de zanderige bodem. Gelukkig stuift het niet zo hoog op, maar baal er wel van. Dit is iets dat ik altijd probeer te voorkomen en natuurlijk zeker bij deze vondst. Ik zoek opnieuw naar het silhouetje en even later kan ik het beestje in rust benaderen.

Ik ken het gedrag niet super goed. Mijn eerdere ontmoetingen waren in Bonaire en Bali en daarvan herinner ik me wel dat het ontspannen beestjes waren, die niet op de vlucht slaan. Ik adem rustig en let op mijn trim. Ik maak wat beelden als bewijs, want Desirée en ik zijn elkaar even uit het oog verloren en ik wil dit natuurlijk snel delen. Aangezien het schouwspel zich op amper een meter onder water plaatsvindt, steek ik mijn bolletje even boven water. Daar zie ik Desirée al staan. Ze had het koud gekregen en staat met haar vinnen in de hand en haar masker af op de kant. Ik wenk haar en het is haar wel duidelijk wat ik bedoel. Zonder haar antwoord af te wachten daal ik af. Ze vindt me wel aan de hand van de luchtbellen.

zeepaardje_003-55775

Ik daal weer af en film verder. Na een paar minuten vindt het beestje het genoeg voor die plaats en zwemt naar de zandbodem. Dat is jammer, want dat is lastiger trimmen, zeker zonder stof op te dwarrelen. Het valt me daarbij wel op dat het beestje zich op de bodem makkelijker laat filmen. Ik verdenk het er zelfs van dat we expres zijn weggelokt van de aanvankelijke vindplaats tussen de schelpen en begroeiing. Bewijs daarvoor kan ik niet 1-2-3 vinden.

zeepaardje_004-55775

Desirée maakt ook wat foto’s en daarna houden we het voor gezien. Het stemt me tevreden dat de stek er netjes bij ligt. Geen aanwijzingen van massatoerisme en ‘vertrapt gras’ zoals bij de Zeelandbrug vorig jaar.

Op het moment dat dit verhaal wordt gepubliceerd is volgens de laatste berichten het zeepaardje ‘gevlogen’.

Dit bericht delen

Jeroen Thoolen

Duikt liefst en meestal met liefste buddy Desirée. Samen hebben we twee kindjes (1 en 3). SSI Divemaster bij KYMO in Breda en hobby-onderwatervideograaf.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *