Inloggen

Wachtwoord vergeten?

Blog / Foto en film / Natuur

Zeeuwse babyboom

Wekenlang volgt Marloes Otten de ontwikkeling van de nesten van de zeedonderpadden. Ook die dag… zou het dé dag zijn?

Babysitten

In de afgelopen weken volgde ik de ontwikkeling van de nesten van de zeedonderpadden bij Dreischor vrijwel dagelijks. Dankzij corona en de lockdown werd ik de vrijwillige babysitter van honderden babyzeedonderpadjes.

Ik zwem de nesten in de gebruikelijke volgorde af. In het eerste nest kijken een heleboel kraaloogjes nieuwsgierig naar buiten, maar er gebeurt niets. In het tweede en derde nest zit ook geen enkele beweging. Ik zwem door naar het nest van een groene zeedonderpad en als ik aan kom zwemmen, schijn ik met mijn lamp op het nest. In die eerste seconde zie ik iets kleins uit het nest omhoog schieten: een babyvisje! Ik hoor mezelf door mijn ademautomaat heen enthousiast schreeuwen – gelukkig is er niemand in de buurt die mijn hysterische gegil hoort.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Focus!

Vader zeedonderpad heeft even pauze van zijn broedzorg genomen en ligt een meter verderop een dutje te doen. Hij laat de zorg voor zijn nest over aan de duikende kraamverzorgster. De kleintjes hebben echter geen enkele hulp nodig bij de geboorte, al is het voor de ene een groter gevecht om uit het ei te komen dan voor de andere. Eerst zijn er enkel oogjes zichtbaar, die dan ineens aan de buitenkant van het ei zitten in plaats van aan de binnenkant. Met een enkele stevige schudbeweging is het hele kopje uit het ei.

Maar dan begint de strijd pas. De kleine visjes worstelen zich met snelle schudbewegingen stukje voor stukje een weg uit het ei.  Tussendoor nemen ze een korte pauze om bij te komen. Dat is het ideale moment om ze te fotograferen – ze houden zich namelijk heel even stil.

Verschillende visjes proberen tegelijkertijd uit hun ei te kruipen. Ik focus me op een visje, dat inmiddels een hele tijd stil zit. Als ik die op de foto heb, zo half uit het ei, kijk ik even op van mijn camera om te kijken wat er bij de andere eitjes gebeurt. Als ik binnen enkele seconden weer naar het eerste ei kijk, zie ik daar alleen nog een leeg omhulsel. De vogel is gevlogen. Nou ja, het visje dan.

— De kleine visjes worstelen zich met snelle schudbewegingen stukje voor stukje een weg uit het ei. —

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Baby zeedonderpad kruipt uit ei

Foutmelding

Als ze eenmaal uit het ei zijn, schieten de visjes naar de oppervlakte – zo snel dat ze bijna niet te volgen zijn. Het is een waanzinnig mooi gezicht en gebiologeerd kijk ik toe. Ineens vraag ik me af hoe lang ik eigenlijk al onder water ben. Een blik om mijn duikcomputer laat me zien dat ik al meer dan anderhalf uur stil lig bij dit nest. Hoewel ik het nog geen seconde koud heb gehad, lijken mijn hersenen bij het zien van die tijd ineens weer contact te leggen met de warmtesensoren in mijn huid. In ieder geval, dat proberen ze… om vervolgens een foutmelding te geven… Ineens is de adrenaline weg en krijg ik het berekoud. Tijd om naar de kant te gaan! Zwaaiend met mijn armen om mijn bloedsomloop weer een beetje op gang te krijgen zwem ik terug naar de steiger, alweer blij dat er niemand ziet hoe ik met een soort vlinderslag onder water rondzwem.

zeedonderpadjes tweeling LR Marloes Otten 070321
zeedonderpadje met vader lr Marloes otten 070321

Op de kant sta ik te stuiteren – hoe bijzonder is het om dit te mogen zien. Zeeland is dankzij deze babyboom weer een heleboel nieuwe inwoners rijker!

Gelukkig krijg ik het van dat gestuiter ook meteen wat warmer. Ik maak een mentale notitie voor mezelf dat ik mijn duiktijd voortaan tot 60 minuten ga beperken. Nou ja, ongeveer dan. Min of meer. Als ik niets bijzonders zie.

5 reacties

  1. Avatar

    Een geweldig project Marloes, proficiat!!!

    REAGEREN
  2. Avatar

    Prachtig!

    REAGEREN
  3. Avatar

    Prachtig

    REAGEREN
  4. Avatar

    Je inzet en overtuiging dat “het” moment er toch echt moet komen is geweldig. Voor de volgende broedperiode weer een stuk wijzer en op naar een nieuwe uitdaging !!!!!

    REAGEREN
    • Avatar

      Volgende broedperiode van de donderpadden hoop ik op een tropisch eiland te zitten! Dank aan Corona dat ik dit nu mee mocht maken. Been there, done that, got the T-shirt 😉. Ik hoop op warmer water volgende winter!

      REAGEREN

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Velden met * zijn verplicht *

Nieuwsbrief